1ο Γυμνάσιο Γέρακα

Σε σένα

'Ήμουν μικρή όταν σε άκουσα για πρώτη φορά. Η φωνή σου ήταν τόσο μαγευτική που την άκουγα και το μυαλό μου ταξίδευε. Σε είχα ακούσει μέσω διαδικτύου σε ένα live σου να τραγουδάς το ‘’Αλίμονο’’ και τη ‘’Ρόζα’’ στο Ηρώδειο και είχα ανατριχιάσει. Όλοι κάθονταν κάτω από τη σκηνή και άκουγαν τη μελωδική σου φωνή. Άλλοι καθιστοί και άλλοι όρθιοι, άλλοι με ομπρέλες και άλλοι χωρίς. Έβρεχε. Ο χώρος ήταν ανοιχτός και όσοι ήταν κάτω από τη σκηνή βρέχονταν, μα δεν τους ένοιαζε. Τους έφτανε μόνο να σε βλέπουν και να σε ακούνε,.
Εγώ δυστυχώς, δεν πρόλαβα να σε ακούσω από κοντά. Έφυγες. Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζες νίκησαν την προσπάθειά σου να τα καταπολεμήσεις. Όταν έμαθα για το χαμό σου, χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως έφυγε ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές του λαϊκού τραγουδιού. Ένας τραγουδιστής που είχε κερδίσει την εκτίμηση και τον σεβασμό μας με το ήθος του. Ένας άνθρωπος που δεν θα μπορούσε κανείς και να πει ότι δεν είχε φωνή.
Στεναχώρια μεγάλη επικράτησε την ημέρα, όπου διαδόθηκε ο χαμός σου και πολλές εκπομπές είχαν αφιερώσει ένα μέρος τους σε σένα. Σε αποκαλούσαν ‘’Άρχοντα’’. Δε γνωρίζω γιατί. Ίσως επειδή κυριαρχούσες στο τραγούδι. Η φωνή σου οδηγούσε την ορχήστρα και όχι η ορχήστρα τη φωνή σου.
Ήσουν το είδωλό μου και πάντα προσπαθούσα να τραγουδήσω τραγούδια, που είχες ερμηνεύσει, αλλά μάταιες προσπάθειες έκανα. Όχι μόνο επειδή έχω γυναικεία φωνή αλλά είχες μια μοναδική και αυθεντική φωνή που δεν πρόκειται να τη φτάσει κανείς. Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που να έχουν παρόμοια φωνή με τη δική σου, όμως και πάλι δεν θα μπορέσουν να σε φτάσουν, γιατί εσύ με έναν μοναδικό τρόπο έκανες το τραγούδι δικό σου και ότι και να τραγουδούσες το ένιωθες. Τραγουδούσες και τους άγγιζες όλους με τη χαρακτηριστική φωνή σου, ακόμα και ξένους που δεν γνώριζαν Ελληνικά. Τους έφτανε μόνο να σε ακούνε κι ας μην καταλάβαιναν τι σήμαιναν αυτά που έλεγες.
Ξέρω πως αυτό που γράφω ποτέ δεν θα το δεις, αλλά ίσως να μπορέσω να σε ξαναφέρω έστω και για λίγο ξανά στη μνήμη των ανθρώπων. Στη μνήμη των ανθρώπων που σε αγαπήσανε και ανθρώπων που είχαν την ευκαιρία να σε γνωρίσουν από κοντά. Ανθρώπων που είτε σε χαρές είτε σε λύπες, τους έκανες να ξεχνιούνται ή να νιώθουν τους στίχους και να σιγοτραγουδάνε τραγούδια σου ακούγοντάς σε. Ακόμα και ανθρώπων που δεν είχαν την ευκαιρία να σε γνωρίζουν προσωπικά, όπως κι εγώ, αλλά σε θαυμάζουν και σε θεωρούν ένα αξιόλογο άτομο.
Ποτέ δε θα σε ξεχάσουμε και θα σε έχουμε για πάντα στην καρδιά μας. Ένας τόσο ξεχωριστός λαϊκός τραγουδιστής δεν μπορεί να ξεχαστεί. Αξέχαστος θα μείνεις μεγάλε άρχοντα Μητροπάνο!

Γκίκα Αγγελική